Εδώ και χρόνια, το μεγάλο ζητούμενο για την Κάλυμνο δεν είναι πλέον η αναβάθμιση της Σχολής Δυτών, αλλά η ίδια η λειτουργία της. Και όπως όλα δείχνουν, και το 2026 η λειτουργία της ιστορικής Σχολής Δυτών Καλύμνου κινδυνεύει να παραμείνει… όνειρο θερινής νυκτός.
Η εικόνα απαξίωσης που συνοδεύει διαχρονικά τη Σχολή είναι αποκαρδιωτική. Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι, ενώ η σχολή είχε θεσμοθετηθεί από το 2004, τελικά λειτούργησε το 2013 — μετά από εννέα ολόκληρα χρόνια αδράνειας!
Και ενώ η χρηματοδότηση υπάρχει, βρισκόμαστε ήδη σχεδόν στα μέσα του πρώτου εξαμήνου του 2026 χωρίς καμία ουσιαστική εξέλιξη. Το Υπουργείο Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής τηρεί για ακόμη μία χρονιά «σιγή ασυρμάτου», συνεχίζοντας μια στάση αδράνειας που προκαλεί ερωτήματα και εύλογη αγανάκτηση στην τοπική κοινωνία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προκηρύξεις για τη λειτουργία της Σχολής συνήθως εκδίδονται πριν από τον Μάιο, ώστε να υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος για τη διεκπεραίωση των διαδικασιών αλλά και για την προσέλκυση ενδιαφερομένων από όλη την Ελλάδα. Και αυτό γιατί η Σχολή Δυτών Καλύμνου δεν είναι μια οποιαδήποτε σχολή: είναι η μοναδική σχολή επαγγελματιών δυτών σε ολόκληρη τη χώρα.
Σε ό,τι αφορά την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της, είχαν γίνει ουσιαστικές προσπάθειες την περίοδο 2015-2019, επί υπουργίας του αείμνηστου Νεκτάριου Σαντορινιού στο ΥΝΑΝΠ. Τότε είχαν προχωρήσει σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η συνεργασία με το Εθνικό Ινστιτούτο Επαγγελματιών Δυτών της Μασσαλίας, η βελτίωση των κτιριακών εγκαταστάσεων και η ενίσχυση του εξοπλισμού της σχολής. Ωστόσο, οι προσπάθειες αυτές δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.
Στη συνέχεια, πήρε τη «σκυτάλη» ο πρώην Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Γιάννης Παππάς. Το αποτέλεσμα ήταν, επί θητείας του, η σχολή να λειτουργήσει ξανά το 2023, μετά από χρόνια και το μέλλον της διαφαίνονταν ευοίωνο. Όμως ο ανασχηματισμός του 2024, που έθεσε εκτός κυβερνητικού σχήματος τον Γιάννη Παππά, έβαλε φρένο στην περαιτέρω εξέλιξη και αναβάθμιση του θεσμού.
Να αναφερθεί πως τον Απρίλιο του 2024 ο βουλευτής, Μάνος Κόνσολας είχε καταθέσει σχετική ερώτηση και προτάσεις προς το Υπουργείο Ναυτιλίας, χωρίς ποτέ να δοθεί καμία ουσιαστική απάντηση.
Το αποτέλεσμα αυτής της διαρκούς αδιαφορίας είναι ορατό στην ίδια την τοπική οικονομία και κοινωνία της Καλύμνου: τα σφουγγαράδικα παραμένουν δεμένα, η δραστηριότητα βρίσκεται σε πλήρη αδράνεια και ένας ιστορικός κλάδος του νησιού οδηγείται σε μαρασμό.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η λειτουργία της Σχολής εξακολουθεί να βασίζεται σε νομοθετικό πλαίσιο που παραπέμπει… στη δεκαετία του ’60, καθώς παραμένει ακόμη υπό τη σκέπη Βασιλικού Διατάγματος!
Η Κάλυμνος, ένα νησί ταυτισμένο με τη θάλασσα και τη σπογγαλιεία, συνεχίζει να περιμένει. Το ερώτημα είναι για πόσο ακόμη.
