Η ΔΕΥΑΚ καλείται να εφαρμόσει τον νέο νόμο: Η μη έγκαιρη πληρωμή οφειλών φέρνει προσαυξήσεις 50% και είσπραξη μέσω ΑΑΔΕ – Ένας νόμος με έντονο φοροεισπρακτικό χαρακτήρα, που «βάζει το μαχαίρι στον λαιμό» των καταναλωτών και στερεί από τις ΔΕΥΑ το 20% των εισπράξεων που προορίζονται για τη λειτουργία και τις ανάγκες τους.

Στο επίκεντρο ενημέρωσης βρέθηκαν οι οφειλές προς τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Καλύμνου (ΔΕΥΑΚ), οι δυνατότητες ρύθμισής τους και οι συνέπειες που προβλέπει το νέο θεσμικό πλαίσιο για τους οφειλέτες.

Στην ενημέρωση συμμετείχαν ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ, Μιχάλης Λελέκης, ο διευθυντής της επιχείρησης, Διαμαντής Λαζαρής, ο αρμόδιος για θέματα εισπράξεων, Μαρίνος Κορφιάτης, καθώς και ο πρόεδρος των εργαζομένων της ΔΕΥΑΚ, Θεόδωρος Λελέκης.

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, οι συνολικές οφειλές προς τη ΔΕΥΑΚ ανέρχονται περίπου στα 2,8 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που επιβαρύνει τη λειτουργία της επιχείρησης και καθιστά αναγκαία την ενίσχυση των εισπράξεων.

Προσαύξηση 50% για οφειλές που παραμένουν απλήρωτες

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις προβλέψεις του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και συγκεκριμένα στο άρθρο 271 του Ν. 5314/2026, που ρυθμίζει την είσπραξη εσόδων των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης.

Με βάση το νέο πλαίσιο, ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή των οποίων η ρύθμιση δεν εξυπηρετείται, μετά την παρέλευση έξι μηνών από την προθεσμία πληρωμής τους, επιβαρύνονται με πρόστιμο ίσο με το 50% της οφειλής. <Link url=”https://www.taxheaven.gr/law/5314/2026/arthro/271″ title=”Διαβάστε το άρθρο 271 του νόμου”/>.

Παράλληλα, προβλέπεται διαδικασία ανάθεσης της είσπραξης στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας και κατόπιν των απαιτούμενων αποφάσεων.

Οι καταναλωτές καλούνται να ενημερωθούν για την κατάσταση των λογαριασμών τους και να εξετάσουν έγκαιρα τις δυνατότητες εξόφλησης ή ρύθμισης, καθώς οι συνέπειες της μη πληρωμής μπορεί να είναι σημαντικές.

Ρυθμίσεις έως 60 δόσεις – Πότε χάνεται η ρύθμιση

Το νέο θεσμικό πλαίσιο προβλέπει τη δυνατότητα ρύθμισης οφειλών σε έως 60 μηνιαίες δόσεις, δηλαδή σε χρονικό ορίζοντα έως πέντε ετών, υπό τους όρους που προβλέπει η νομοθεσία.

Ωστόσο, η μη καταβολή ποσού που αντιστοιχεί σε δύο συνεχόμενες δόσεις ή η δημιουργία ληξιπρόθεσμων οφειλών από δύο τρέχοντες λογαριασμούς ύδρευσης και αποχέτευσης μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της ρύθμισης και στην απαίτηση εξόφλησης του υπολοίπου, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις.

Για το ενδεχόμενο νέας ρύθμισης μετά την απώλεια της προηγούμενης απαιτείται σαφής ενημέρωση από την επιχείρηση ως προς το τι ισχύει σε κάθε περίπτωση.

Η παρακράτηση 20% του κράτους από τις εισπράξεις των ΔΕΥΑ

Ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία του νέου πλαισίου αφορά το οικονομικό κόστος της είσπραξης μέσω της ΑΑΔΕ.

Σύμφωνα με το άρθρο 271, από το συνολικό ποσό που εισπράττεται υπέρ κάθε ΔΕΥΑ στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας παρακρατείται ποσοστό 20% ως δαπάνη βεβαίωσης και είσπραξης.

Με άλλα λόγια, από τα ποσά που θα εισπράττονται μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας, ένα σημαντικό μέρος δεν θα αποδίδεται στην οικεία ΔΕΥΑ, αλλά θα παρακρατείται για το κόστος είσπραξης. Η πρόβλεψη αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πραγματικό οικονομικό όφελος που θα απομένει στις επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης, οι οποίες καλούνται να καλύπτουν λειτουργικές ανάγκες, συντηρήσεις και παρεμβάσεις στα δίκτυά τους.

Ηλεκτρονική εφαρμογή και ενημέρωση των καταναλωτών

Οι καταναλωτές που έχουν οφειλές καλούνται να επικοινωνήσουν με τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΔΕΥΑΚ, προκειμένου να ενημερωθούν για το ύψος των χρεών τους και τις διαθέσιμες επιλογές τακτοποίησης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ενημέρωση όσων έχουν ήδη υπαχθεί σε ρύθμιση, ώστε να γνωρίζουν αν αυτή εξυπηρετείται κανονικά και ποιες συνέπειες μπορεί να προκύψουν από καθυστερήσεις στις πληρωμές.

Για τις περιπτώσεις οικονομικά ευάλωτων καταναλωτών, είναι απαραίτητη η ενημέρωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες της επιχείρησης, ώστε να εξετάζονται τα δεδομένα κάθε περίπτωσης και να δίνονται συγκεκριμένες απαντήσεις για τις δυνατότητες που προβλέπονται.

Παράλληλα, εξακολουθεί να είναι διαθέσιμη η ηλεκτρονική εφαρμογή της ΔΕΥΑΚ, μέσω της οποίας οι καταναλωτές μπορούν να εξυπηρετούνται για ζητήματα ενημέρωσης και πληρωμών.

Ένας νόμος με έντονο εισπρακτικό χαρακτήρα – “Μαχαίρι στο λαιμό” των καταναλωτων και των ΔΕΥΑ

Πέρα από τις επιμέρους διατάξεις, ο νέος νόμος ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι οφειλές προς τις ΔΕΥΑ και για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η εφαρμογή του τόσο στους καταναλωτές όσο και στις ίδιες τις επιχειρήσεις.

Ο νόμος μπορεί να χαρακτηριστεί ως έντονα εισπρακτικός, καθώς συνδυάζει την επιβολή προσαύξησης 50% στις συγκεκριμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές με την ανάθεση της είσπραξής τους στην ΑΑΔΕ. Για τους καταναλωτές που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, η επιβάρυνση αυτή δημιουργεί τον κίνδυνο να μετατρέψει μια ήδη δύσκολη οφειλή σε ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό βάρος.

Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στους οφειλέτες. Οι ίδιες οι ΔΕΥΑ ενδέχεται να στερηθούν ένα σημαντικό μέρος των εσόδων που έχουν ανάγκη, καθώς το 20% των ποσών που εισπράττονται μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας παρακρατείται για τη βεβαίωση και την είσπραξη από την ΑΑΔΕ.

Ουσιαστικά, η φορολογική διοίκηση αναλαμβάνει ρόλο εισπράκτορα για οφειλές προς τις δημοτικές επιχειρήσεις, παρακρατώντας για την υπηρεσία αυτή ένα σημαντικό ποσοστό από τα ποσά που διαφορετικά θα κατευθύνονταν στις ίδιες τις ΔΕΥΑ. Έτσι, ενώ ο στόχος είναι η αύξηση της εισπραξιμότητας, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η συγκεκριμένη διαδικασία εξυπηρετεί τελικά και την οικονομική βιωσιμότητα των επιχειρήσεων που διαχειρίζονται κρίσιμες υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης.

Οι προβληματισμοί γίνονται ακόμη πιο έντονοι σε μια περίοδο κατά την οποία βρίσκονται στο τραπέζι συζητήσεις και σχεδιασμοί για αλλαγές στη δομή, στη λειτουργία και στη διαχείριση των ΔΕΥΑ, συμπεριλαμβανομένων προτάσεων για συγχωνεύσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η απώλεια ενός μέρους των εισπράξεων μπορεί να περιορίσει τους διαθέσιμους πόρους των επιχειρήσεων για τη λειτουργία, τη συντήρηση και την αναβάθμιση των δικτύων τους.

Το βασικό ερώτημα, επομένως, είναι αν ένα σύστημα που επιβάλλει αυστηρότερες κυρώσεις στους οφειλέτες και παρακρατεί ποσοστό των εισπράξεων για το κόστος είσπραξης μπορεί να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα ισχυρότερες και οικονομικά βιώσιμες ΔΕΥΑ ή αν κινδυνεύει να επιβαρύνει τους καταναλωτές, χωρίς να αποδίδει στις επιχειρήσεις το σύνολο των πόρων που χρειάζονται για να λειτουργούν.