Θεατές άπαντες σε ένα έργο που διαδραματίζεται κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια, με την Κάλυμνο να μην συμπεριλαμβάνεται στα θερινά δρομολόγια που προγραμματίζουν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, ενώ αναμένεται εδώ και 25 χρόνια η λύση που θα “θεραπεύσει” τις συνέπειες του ακτοπλοϊκού αποκλεισμού από την επιλογή του “λιμενικού καταφυγίου”.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μόνιμο το φαινόμενο του αποκλεισμού της Καλύμνου από σχεδιαζόμενα ακτοπλοϊκά δρομολόγια, τα οποία δρομολογούνται τους καλοκαιρινούς μήνες και φτάνουν συνήθως μέχρι τη Λέρο ή… προσπερνούν και συνεχίζουν προς Κω!

Οι τοπικές αρχές και η κοινωνία, απλοί θεατές σε ένα έργο που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι, με τις εταιρείες να δρομολογούν πλοία σε διάφορες γραμμές … πλην Καλύμνου, όπως τα τελευταία χρόνια με το δρομολόγιο του πλοίου “Διαγόρας” από Καβάλα, που έφτανε μέχρι … Λέρο και σε τοπικό επίπεδο ο προγραμματισμός και οι έγκαιρες παρεμβάσεις , είναι είδος που δεν … ευδοκιμεί.

Το νησί παραμένει ο “φτωχός συγγενής” και είναι αναγκασμένο να αρκείται στα 3+2 δρομολόγια την εβδομάδα (τρία στο εσωτερικό λιμάνι και δύο στην πρόχειρη και προβληματική εξωτερική αποβάθρα στον προσήνεμο μόλο) και στα “κουτσουρεμένα” αεροπορικά δρομολόγια.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε το πρόγραμμα των δρομολογίων του πλοίου “Αστερίων ΙΙ”, για την περίοδο από 2 Ιουνίου έως και 9 Σεπτεμβρίου, στη Γραμμή Πειραιάς-Σάμος-Δωδεκάνησα και Πειραιάς-Χίος-Μυτιλήνη και βέβαια στα Δωδεκάνησα δεν φαίνεται να … συμπεριλαμβάνεται η Κάλυμνος και φυσικά άπαντες “τον ύπνο του δικαίου!”.

Η σημερινή Δημοτική Αρχή, οφείλει να μην ακολουθήσει “την πεπατημένη” στο μείζον θέμα, να ενεργοποιηθεί στην κατεύθυνση αυτή, με προγραμματισμό και όχι με την γνωστή λογική των πολιτικών του νησιού, του τύπου”βλέποντας και κάνοντας ” και να αξιοποιήσει τη συγκυρία στην πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου, έχοντας όμως υπόψη πως “το αγώι ξυπνάει (κάνει) τον αγωγιάτη”

Από το μακρινό 2005, το νησί των 17 χιλιάδων κατοίκων, η πρωτεύουσα της μεγαλύτερης νησιωτικής Επαρχίας, βρίσκεται στο φάσμα του “ακτοπλοϊκού αποκλεισμού” και της άγονης γραμμής, αφού το λιμάνι κρίνεται ακατάλληλο από τις εφοπλιστικές εταιρείες, μετά την επιλογή της κατασκευής του περιβόητου “αλιευτικού καταφυγίου” και οι ελπίδες για την κατασκευή του λιμενικού έργου, που θα δώσει λύση, φαντάζει πολύ μακρινή, με την ελπίδα η Περιφέρεια να καταφέρει ό,τι δεν μπόρεσαν οι δημοτικές αρχές αυτά τα σχεδόν 25 χρόνια.